Omega en haar magnetische aantrekkingskracht

Als een magneet tot iemand worden aangetrokken, kan al eens prettig zijn. In de wereld van uurwerken is magnetisme echter een obstakel waarmee horlogemerken altijd al hebben geworsteld. Het beïnvloedt immers de nauwkeurigheid van de gangwerken. En daar willen de fabrikanten uiteraard niet van weten. Ze zoeken dan ook naar steeds gesofisticeerdere oplossingen om het probleem van magnetisme te overwinnen.

Het probleem van magnetisme is een euvel waarmee horlogefabrikanten al lange tijd worstelen. De werking van de mechanische elementen van het gangwerk van een horloge kunnen immers worden verstoord wanneer de horloge in de buurt komt van een magnetisch veld. Die magnetische velden zijn helaas overal: een eenvoudige koelkastmagneet, een huishoudapparaat, een smartphone, …

Anti-magnetisch
Uiteraard bedenken fabrikanten oplossingen om het probleem van magnetisme tegen te gaan zoals een horlogekast die fungeert als een Kooi van Faraday waardoor de magnetische straling niet kan doordringen tot bij het gangwerk. Eén van de eerste uurwerkfabrikanten die het probleem van magnetisme probeerde tegen te gaan was Omega. Al in 1925 brachten ze een uurwerk op de markt dat trots de aanduiding ‘Anti-Magnetique’ droeg, anti-magnetisch dus.

Militaire doeleinden
Tijdens WOII was het ook Omega die meer dan honderdduizend anti-magnetische uurwerken leverde aan het Britse leger, speciaal ontworpen voor het Britse Ministerie van Defensie om piloten en navigatiespecialisten te voorzien van een uurwerk dat zo nauwkeurig als mogelijk werkte en kon weerstaan aan bijvoorbeeld de bijzonder sterke magneten in straalmotoren. De Omega ‘Railmaster’, ontworpen voor de Canadese Spoorwegen eind jaren vijftig, bouwde verder op die anti-magnetische eigenschappen.

Nieuw co-axiaal kaliber
Ondertussen vloeide er heel wat water naar de zee en wisten horlogemerken zich steeds verder te perfectioneren in de materie van anti-magnetisme. Het onderzoek naar het effect van magnetisme op uurwerken nam in 2008 een hoge vlucht toen Omega een co-axiaal gangwerk wist uit te rusten met een siliconen Si14 balansveer waardoor het probleem van magnetisme op dit cruciale element van het gangwerk werd uitgeschakeld. Die innovatie effende het pad voor een compleet nieuw co-axiaal kaliber dat het probleem van magnetisme uit de weg ruimde omdat de bewegende delen ervan eveneens werden vervaardigd uit niet metaalhoudende materialen zoals titanium.

Onweerstaanbaar
Deze geupdate componenten zorgden ervoor dat Omega uurwerken kon ontwikkelen met een magnetische flux-dichtheid van 15.000 Gauss (1.5 Tesla). Een nieuw gangwerk, het co-axiaal kaliber 8508, gebaseerd op die spitstechnologie, werd voor het eerst geïntroduceerd in de Omega Seamaster Aqua Terra in 2013. Het gaat hem echter niet enkel om techniek en functionaliteit. Het design en de looks van de Omega Seamaster Aqua Terra zijn eveneens onweerstaanbaar. Dat kan u ontdekken in de Seamaster Aqua Terra 150M en dit zowel in de Ladies als Gents Collection.

© ORYE 2018
Loading...